Pored sasvim male dece, uzrasta do 4 godine, na udaru malih boginja su svi koji imaju više od 25 godina. Generacija koja sada ima između 25 i 47 godina vakcinisana je samo jednom dozom cepiva, zbog čega su samo polovično zaštićeni, dok oni rođeni pre 1971. u velikom broju slučajeva uopšte nisu vakcinisani.
Do sada je u Srbiji od morbila obolelo 1.269 osoba, a više od 30 odsto zaraženih je bilo ili je i dalje hospitalizovano zbog komplikacija te bolesti, a to je najčešće upala pluća.
Statistika još pokazuje da ipak najviše oboljevaju nevakcinisana deca, ali nije mali broj ni onih koji su oboleli, a primili su samo jednu dozu vakcine, i to najčešće osobe stare od 30 do 40 godina. U Beogradu je, na primer, baš ova grupa ljudi najviše na udaru malih boginja.
Ko je najugroženiji
I zato, epidemiolozi upozoravaju da su pored nevakcinisane dece i odraslih, ugroženi svi građani rođeni pre 1993. godine, koji su od tog virusa zaštićeni smo jednom dozom cepiva. Naime, oni mogu da obole, a da im se uopšte ne pojave simptomi. U tom slučaju su takođe zarazni i virus mogu da prenesu na druge.
Druga opcija je da im klinički tok bolesti bude blaži. Međutim, postoji i kategorija stanovništva koja je rođena pre 1971. godine i koja uopšte nije zaštićena, ukoliko nije preležala male boginje.
Zašto baš 1993. godište
Do 1993. vakcina protiv morbila davala se u jednoj dozi. To znači da su rođeni između 1971. i 1993. primili samo jednu dozu takozvane monovakcine protiv morbila. Nakon toga, od 1978. godine počinje da se primenjuje MM vakcina, za morbile i zauške, a u Srbiji postaje obavezna 1981. godine i od tada je sva deca primaju, ali takođe samo u jednoj dozi.
Tek 1993. godine počinje se sa primenom MMR vakcine, koja štiti od morbila, rubeola i zauški, i to u dve doze. Druga doza se u početku davala kada dete napuni 12 godina, ali je ustanovljeno da se virus najbrže širi u školama, pa se od 2006. godine revakcinacija radi pred polazak dece u školu.
Ugroženost po godištima:
– Rođeni do 1960. godine ako su preležali male boginje, a za većinu postoji mogućnost za to, imaju doživotni imunitet.
– Rođeni između 1961. i 1971. godine zaštićeni su delimično. Oni stariji ako su preležali boginje, imaju trajni imunitet, dok su mlađe osobe iz ove kategorije primile samo jednu dozu vakcine, čije je dejstvo između 10 i 15 godina, pa postoji šansa da budu zaraženi u trenutnoj epidemiji.
– Rođeni između 1971. i 1981. godine su primili isto samo jednu dozu vakcine i, oni spadaju u dlimično zaštićenu kategoriju.
– Malo drugačije je sa kategorijom ljudi koja je rođena između 1981. i 1993. godine. Za ove ljude postoji šansa da su primili drugu dozu vakcine, koja se davala u 12 godini. Mlađi iz ove kategorije imaju veće šanse da su primili dve doze, nego stariji.
– I na kraju rođeni posle 1993. godine je kategorija stanovništva koja je zaštićena sa obe doze, ali i oni mogu da obole, što se i dešava, kada dođe do narušavanja kolektivnog imuniteta, kao što je to slučaj sada.
