Nauka nam govori da je, kada je dečiji kognitivni razvoj u pitanju, čitanje preko ekrana jednako efektivno kao i čitanje sa papira. Ali odnos između roditelja i dece se produbljuje čitanjem priče iz papirne knjige, a ne one sa tableta jer je takva interakcija toplija i bliža.
Studija sa Univerziteta u Saseksu imala je nameru da uporedi promene u kognitivnim, afektivnim i posturalnim aspektima interakcije tokom grupnog čitanja preko ekrana i na papiru. Istraživači Nikola Jul (Nicola Yull) i Aleks Martin (Alex Martin) su bili zainteresovani da otkriju kako tehnologija utiče na zajedničke aktivnosti. Evo do čega su došli…
Video snimci grupnih čitanja 24 para britanskih majki i njihove dece uzrasta od sedam do deset godine otkrilo je da čitanje iz knjige od papira bilo življe i toplije od onih sa tableta.
Deca su testirana na osnovu onoga što su se sećala nakon čitanja, a interakcija između majke i deteta je snimana. „Otkrili smo da je dečija memorija za opise i narative bila ista kada je bila u pitanju razlika između ekrana i papira,“ rekao je Jul za The Conversation. „Interakcije između roditelja i dece su bilie različiti u video – snimku. Kada su čitali sa papira, pre nego sa ekrana, je bila značajan porast između topline u interakciji deteta i majke: više smejanja, smeha i više znakova privrženosti.“
Ova razlika se, pokazuje istraživanje, dešava zbog poze u kojoj čitamo; deca čitaju sa ekrana sa spuštenim glavama što ih sprečava da se približe roditeljima. Iako su se deca i majke nameštali u različite položaje, ova poza je bila tipična za decu koja čitaju sa ekrana.
Analiza video materijala je pokazala da je poza „glava dole“ terala majke da se sklupčaju iza deteta i da „surfuju“. Međutim, kada je reč o čitanju knjige, ona se obično drži između majke i deteta, što fizički približava dete majci. Zbog blizine se povećavao i psihički osećaj bliskosti, te su se deca i roditelji tokom tih sesija više smejali i pokazivali više znakova nežnosti.
Izvor: BIZLife
