Dok većina sveta zamišlja Deda Mraza kao veselog, krupnog čoveka u crvenom odelu, koreni ove omiljene praznične figure sežu mnogo dublje u istoriju i vode pravo do antičke Likije, današnje jugozapadne Turske, koja je nekada bila deo grčkog kulturnog prostora. Tamo je rođen Sveti Nikola iz Mire, biskup koji je živeo od 270. godine nove ere do 6. decembra 343, i čije je životno delo postalo temelj savremenog mita o Deda Mrazu. Lik koji danas donosi poklone deci širom sveta zapravo je nastao iz legende o skromnom i plemenitom grčkom svecu.
Upravo 6. decembra Grčka pravoslavna crkva slavi Svetog Nikolu, kao i imendan svim Grcima koji nose imena Nik i Niki.
Praznici mogu biti lekcija zahvalnosti za decu
Najpoznatija priča koja je oblikovala budućeg „Santa Clausa“ govori o tome kako je Sveti Nikola potajno bacio vrećicu zlata niz dimnjak siromašnog udovca. Čovek nije mogao da priušti miraze za svoje tri ćerke, a bez miraza one ne bi mogle da se udaju. Zlato je palo pravo u čarape koje su devojke ostavile da se osuše pored vatre, što je motiv koji je kasnije postao jedan od ključnih simbola Božića u mnogim zemljama.
Ova priča o diskretnoj dobroti, pomoći slabima i anonimnom darivanju vekovima se prepričavala, prelazeći iz religije i legende u folklor, a zatim u globalni praznični simbol. U 19. i 20. veku zapadna kultura je dodala prepoznatljivo crveno odelo, irvase, sanke i snežni Severni pol, ali srž priče ostala je ista.
Izvor: magazin.politika.rs
