Predjela kao zaštitni znak
U celom svetu su poznata tradicionalna ruska predjela, a neki ruski termini za određena jela su se zadržali u stranim jezicima, npr. u francuskom zakuski. U XVIII veku koncept predjela je kod Rusa bio povezan prvenstveno sa doručkom, kada su servirana jela koja su ostala nakon večere i već postala hladna. Zbog toga se kao predjela podrazumevaju, na prvom mestu, sva hladna jela i jela u salamuri, uključujući i meso i ribu u želatinu, dok su se topla predjela kasnije pojavila.
Hladna predjela se koriste da otvore apetit pre glavnog jela, a idealna su dopuna za tradicionalna alkoholna pića, u prvom redu votku. Jela koja su uvek prisutna na tradicionalnoj ruskoj trpezi su kiseli krastavci i kiseli kupus, koji se takođe nalaze u mnogim drugim složenim jelima: čorbama od kupusa – ši, čorbama sa kiselim krastavcima – rasolnik, različitim salatama. Često se kao predjela služe mešano meso i riba, zaleđena riba isečena u komadiće – stroganina, kao i poznati ruski delikatesi: palačinke blini sa crnim i crvenim kavijarom sa različitim dodacima – sosovima, krompirom, povrćem; pogače i slana i slatka peciva različitih veličina i ukusa, a tu su i rolati, pršuta, paštete…
Tokom vremena, različita topla predjela su postala glavna jela. Neka su imigrirala na rusku trpezu iz inostranstva, kao npr. francuski julienne, nemački buterbrot, mađarske valjuške od krompira zrazi. Među toplim predjelima nalaze se i neka jela sa svečane trpeze, koja su se na početku služila kod ruskih dostojanstvenika, a bila su predviđena da impresioniraju i zasite veliki broj gostiju: pečeno prase, punjena patka, punjena riba.
Kašika – glavni deo pribora
U meniju ruskih restorana su obavezno prisutna i jela od divljači. Najčešći dodatak mesu divljači su sosovi od aromatičnih biljaka i šumskog voća (brusnica, kleka, ogrozd, oskoruša, zova, ribizla).
Naravno, posebno mesto među tradicionalnim jelima zauzimaju različite minestre i supe. Nije slučajno što je kašika bila najrasprostranjeniji deo pribora za jelo, a pojavila se u Rusiji skoro 400 godina pre viljuške. „Viljuška je kao štap za pecanje tokom ribolova, a kašika je kao ribarska meža“, ruska je izreka. Veoma su zastupljene minestre od povrća, kao ši, boršč, solianka, rasolnik, koje se obično služe sa testeninom sa različitim punjenjima. Tu su i supa od ribe uka, hladna minestra okroška sa kefirom ili kvasom, kao i one poreklom iz inostranstva: brodovi, krem čorbe od povrća, čorbe sa mesom i žitaricama, koje su se dobro pozicionirale zahvaljujući ljubavi ruskog naroda prema toploj, tečnoj hrani.
Veoma su zastupljene i kaše od žitarica, koje su u antičkoj Rusiji bile svečano, ceremonijalno jelo. Često se kaša koristi kao jelo za sebe, ne samo kao prilog, naročito ako sadrži pečurke, povrće i začine. Može se servirati i kao desert sa dodatkom meda, šećera, sirupa.
