Poznati američki pedijatar dr Sidni Valentajn Has (Sidney Valentine Haas), u prvoj polovini 20. veka je razvio SCD The Specific Carbohydrate Diet (specifična ugljeno hidratna dijeta) i sa svojim je kolegama proveo dugi niz godina istražujući efekte ovakve ishrane pri lečenju celijakije i drugih poremećaja varenja i crevnih oboljenja. Rezultati njihovih istraživanja bili su objavljeni u medicinskom udžbeniku The Management of Celiac Disease (Tretiranje celijakije) 1951. godine pa je ova dijeta bila prihvaćena širom sveta kao lek za celijakiju, a dr Has je nagrađen za svoj pionirski rad na području pedijatrije. Nažalost, u trenutku kad je celijakija definisana kao netolerancija glutena, SCD je postala zaboravljena kao nekakva zastarela informacija. U život ju je vratila biohemičarka Elejn Gotšal (Elaine Gottschall) koja je godinama pomagala hiljadama ljudi obolelih od Kronove (Crohn) bolesti, ulceroznog kolitisa, celijakije i drugih bolesti organa za varenje. SCD ishrana ograničava unos ugljenih hidrata i industrijskih prerađevina te uključuje izvorne namirnice: meso, ribu, jaja, povrće, koštunjave plodove i manje slatko voće. Rezultate svog istraživanja i rada Elejn Gotšal je objavila u knjizi Breaking the Vicious Cycle – Intestinal Health Through Diet (Razbijanje začaranog kruga – Zdravlje creva kroz ishranu).
Lekarka Nataša Kembel-Mekbrajd (Natasha Campbell-McBride), specijalista neurologije i nutricionizma, specijalizovala se za korišćenje nutricionističkog pristupa lečenju raznih bolesti. Sa SCD kao bazom, razvila je poseban protokol dijete koju je nazvala GAPS – Gut and Psychology Syndrom (crevno-psihološki sindrom) i s njim, osim brojnih crevnih oboljenja, vrlo uspešno tretira i druge zdravstvene probleme čiji pravi uzrok leži u neravnoteži sistema za varenje. Dr Kembel-Mekbrajd je tako postala jedan od vodećih svetskih stručnjaka za lečenje pacijenata obolelih od autizma, poteškoća s učenjem, koncentracijom i drugih poremećaja ponašanja. Otkrila je snažnu povezanost između ovih poremećaja i nezdrave crevne flore, lošeg varenja i toksičnosti hemikalija nastalih od nesvarene hrane koji deluju na osetljivu hemiju mozga. GAPS dijeta podrazumeva izbacivanje svih žitarica, industrijskih prerađevina i šećera, a sastoji se od mesa, ribe, jaja, povrća, prirodnih masnoća, fermentisanih mlečnih proizvoda te manje količine koštunjavih plodova i voća. Rezultat svog istraživanja objavila je u knjizi Gut and Psychology Syndrome: Natural Treatment for Autism, ADD/ADHD, Dyslexia, Dyspraxia, Depression, Schizophrenia (Crevno-psihološki sindrom: prirodno lečenje autizma, ADD/ADHD, disleksije, dispraksije, depresije, shizofrenije).
Osim šećera i skroba izbegavaju se rafinisana i hidrogenizovana biljna ulja i druge industrijske prerađevine koje su prepune veštačkih dodataka i štetnih hemikalija.
Poljski lekar Jan Kvašnjevski (Jan Kwasniewski) postao je poznat, čak je nominovan i za Nobelovu nagradu za medicinu, zbog izvrsnih dostignuća sa svojom metodom koju je nazvao Optimal Diet[1] (optimalna dijeta). Ovo je dijeta s vrlo niskim unosom ugljenih hidrata i vrlo visokim unosom masti gde se proteini, masti i ugljeni hidrati unose u specifičnom odnosu: na 1 gr proteina unosi se 2,5 do 3,5 gr masti i 0,5 gr ugljenih hidrata. Količina proteina određuje se tako da se računa 1 g proteina na svaki kilogram normalne telesne težine, dakle visina minus 100 (+/– 10 posto). Uz pomoć ove dijete, dr Kvašnjevski je izlečio hiljade ljudi koji su patili od dijabetesa, gastrointestinalnih problema, pretilosti, reumatoidnog artritisa i mnogih drugih oboljenja. Rezultat svog istraživanja i rada objavio je u knjizi Dieta Optymalna (Optimalna dijeta) koja je prevedena na mnoge jezike.
